ZZP’ers ergeren zich aan ‘subsidiemaffia’

ZZP’er Henk Struik heeft een brief naar de gemeenteraad gestuurd om zijn beklag te doen over de ‘subsidiemaffia’. Struik geeft computerondersteuning aan particulieren en ziet tot zijn ergernis dat mensen in de bijstand via gesubsidieerde instellingen hetzelfde werk doen om via deze werkervaring de kans op een baan te vergroten.
Henk Struik voelt zich benadeeld door de ‘subsidiemaffia’. Hij is niet de enige. (Foto: Fred Rotgans)

Het mes snijdt bovendien aan twee kanten: omdat ze met vrijwilligers werken kunnen de gesubsidieerde stichtingen goedkoop werken en dat is interessant voor mensen met een uitkering. Maar het mes snijdt op die manier ook in het klantenbestand van ZZP’ers als Struik. "Een stichting als Senior-Live werkt kosteloos, maar een vrijwillige bijdrage wordt op prijs gesteld”, aldus de Almeerder. “En als ze bij je thuis moeten komen moet je sowieso betalen.”
Het betoog van Struik op Facebook trekt veel verontwaardiging. Zo is er ook een reactie te lezen van Jenny Le Lagre van de landelijkse stichting CommBat die het communicatievak wil professionaliseren. Want ook in die beroepsgroep wordt broodroof ervaren. “Het is echt een subsidiemaffia. Want die vrijwilligers werken onder het mom van werkervaring. Maar zodra ze zijn uitgeleerd is de kans op werk nihil. En dan pakken ze weer een nieuwe vrijwilliger. Wij proberen dat een halt toe te roepen door certificeringen in te stellen. Een soort APK voor erkende vakmensen zodat het kaf van het koren wordt gescheiden. Ook wie voor een gesubsidieerde instelling werkt zou zo’n certificaat moeten kunnen tonen. Kunnen ze dat niet, dan kan je de gemeente daarvoor aansprakelijk houden.”
De gemeente zegt bij het subsidiëren van welzijnsactiviteiten oog te hebben voor het belang van ondernemers en daarom altijd scherp naar het risico van verdringing of oneigenlijke concurrentie te kijken. “Bij het aanbieden van welzijnsactiviteiten gaat het wat ons betreft in eerste aanleg om een middel om maatschappelijke participatie, welzijn of talentontwikkeling te stimuleren, niet om een commerciële activiteit. Het aanbod staat nadrukkelijk ten dienste van het welzijn of de participatie van cliënten. Als aannemelijk is dat de doelgroep van zo’n activiteit zonder gesubsidieerd aanbod niet mee zou doen of de dienst niet zou afnemen, dan kan het wat ons betreft. Is dat wel het geval of ontwikkelen deelnemers zich zo dat ze beter bij marktpartijen terecht kunnen, dan verwijzen we ze door. Dat spreken we ook af met de welzijnsinstellingen.”
Artikel geplaatst op: 10 oktober 2017 - 08:36

Gerelateerd

Delen